的手，不曾松开。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb也不会松开。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb进入教堂，庄严的环境让人不自觉的感到肃穆
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb教堂正中间，一位白头发的神父转过身来，朝着慕以言点点头。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“你好，慕先生。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“您好，神父。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb神父看向慕念安，笑着问道“这就是你的爱人吗”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“是的。”慕以言回答，“我带她来，在神的面前见证我们的爱情。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“好。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb慕念安有些说不出的紧张，嗓子发紧。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb她怎么也没有想到，慕以言会在出院这一天，撇下所有人，带她来教堂，给她一场完美的仪式感。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb只有他们两个和神父。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb没有其他人。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb周围安静，肃穆，光线直直的一束从大门照进来，落在两个人的身上。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb神父面带微笑的看着他们。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“你们选择了神，来见证你们的爱情，我也很荣幸，成为你们的见证人。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb慕以言也微微笑着。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb慕念安眼睛一眨不眨。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb神夫说道“现在，请两位交换戒指，作为结婚的信物。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb慕念安愣了愣。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb戒指
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb这来得这么匆忙，她都没有准备好啊。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb去哪里找戒指啊
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb就在这时，慕以言从口袋里，掏出了一个锦盒。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb盒子打开，两枚金色的素戒出现在眼前。
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb“这是我准备的戒指。”慕以言嘴角勾起，“今天终于派上用场了。”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb慕念安很惊讶“你什么时候买的我怎么不知道”
anbanbanbanbanbanb
anbanbanbanbanbanbanbanb这些天，她和慕以言几乎
（本章未完，请翻页）